ผมไม่เคยสังเกตตัวเอง แต่สำหรับละครเรื่องนี้ที่ผมได้ลองกลับมาสังเกตตัวเอง
ละครเรื่องนี้เป็นการ์ตูนเรื่องแรกที่ผมอ่าน ตอนที่ผมเข้ามาออดิชั่นกับทาง group 8
ผมอยากจะกลับไปยืมหนังสือจากร้านเช่าการ์ตูนมาอ่าน แต่ผมก็อาย มันน่าอายที่จะเดินเข้า
ไปในร้านแล้วไปในชั้นหนังสือแนววัยรุ่น ดังนั้นผมเลยบอกให้ผู้จัดการของผมไปที่
ร้านหนังสือที่ชื่อ ChunGaeChun เพื่อที่จะไปซื้อหนังสือทั้งชุดกลับมาอ่านที่บ้าน
ตอนนี้หนังสือที่ซื้อมากระจัดกระจายเต็มบ้านไปหมด เพราะว่าผมอ่านแล้วอ่านอีกเพื่อที่
จะเข้าใจถึงบทที่ได้รับ
ผมรู้สึกขนลุกและก็ยังรู้สึกแปลกๆ ที่จะต้องพูดตามคำพูดเลี่ยนๆในบทที่ได้รับ
แต่ผมไม่คิดว่ามันเป็นปัญหาเพราะว่าคนดูจะได้เห็นผมที่เล่นในบทยุนจีโฮ
ซึ่งมีภาพลักษณ์เป็นหนุ่มโรแมนติก และผมจะทำให้ดีที่สุดเพื่อไม่ให้คนดูผิดหวัง

จากบทที่ได้รับเป็นลูกเศรษฐี จีโฮเป็นชายหนุ่มที่สุดแสนจะเพอร์เฟคไปซะทุกเรื่อง
"เพราะงั้นตอนนี้ผมกำลังฝึกจับตะเกียบอย่างถูกต้อง"

ตอนแรกมันเป็นเรื่องที่น่าอึดอัดมากๆที่ต้องมาเจอหน้าเมมเบอร์คนอื่นใน F4
แต่หลังจากที่เราจัดปาร์ตี้โซจู แล้วเราก็ดื่มกันไปนิดหน่อย เราก็ค่อยๆสนิทกันมากขึ้น
แล้วก็ปล่อยความกังวลและความกดดันทุกอย่างไปในคืนนั้น ผมโทรหาคิมบอมเพื่อ
ไปเล่นพูลในวันที่ว่างๆ และมันก็ง่ายขึ้นมากที่จะแสดงละครด้วยกันเพราะว่าตอนนี้
เราสนิทกันมากขึ้น.. ตอนนี้ผมจึงอยากจะกลับไปถ่ายฉากที่เราถ่ายกันวันแรกใหม่
ตอนที่ผมบอกเพื่อนว่าพรมจะมาแคสละครเรื่องนี้ เพื่อนๆก็แค่บอกว่า "ให้ผมทำตัวเหมือนที่ผมทำปกติ"
ฮยอนจุงได้บทที่ตรงกับคาแรกเตอร์ โดยบทของยุนจีโฮค่อนข้างจะ 4D เหมือนตัวเค้าเอง

" ผมเป็นคนขี้อายเหมือนกัน เพราะงั้น 80% ของนิสัยผมค่อนข้างจะเหมือนในบทที่ได้
แต่ว่ายุนจีโฮจะอ่อนโยน มีความเด็ดขาดและซึ่งทำให้ดูมีอำนาจมากกว่า..
ในบทผมต้องชอบที่จะออกไปปาร์ตี้ตามที่ผู้ชายชอบไป เพราะงั้นผมจะฝึกให้มากกว่านี้อีกนิด"
(อันนี้เรียกร้องอยากฝึกเองป่าววะ)

"ผมเล่นกีตาร์ได้ เพราะงั้นผมค่อนข้างจะคุ้นเคยกับการใช้มือซ้ายในการจับคอร์ด
แต่มันยากตรงที่ต้องควบคุมไม้ที่ใช้สีไวโอลิน แต่ว่าตอนนี้ผมสามารถเล่นเพลง
Happy Birthday ด้วยไวโอลินได้แล้ว "